O sportu‎ > ‎

Istorijat

Ne postoji tačno mesto i vreme u istoriji koje se može definisati kao početak povlačenja konopca. Veruje se da je prvo poreklo ceremonijalnog i ritualnog karaktera.  Uprkos tome što poreklo povlačenja konopca nije potpuno utvrđeno, bez sumnje se zna da su ga praktikovali u Starom Egiptu, Grčkoj, Indiji i Kini, gde postoje i legende da su Mesec i Sunce igrali ovu igru, nadvlačeđi se između svetlosti i tame.

Prema informacijama iz Beležaka Feng Jana, koje potiče iz doba dinastije Tang, povlačenje konopca su praktikovali vojni komandanti pokrajine Ču za vreme Proleđnjeg i Jesenjeg perioda (od  8. veka  pre nove ere do 5. veka pre nove ere) kao način treniranja boraca. Za vreme Tang dinastije, pre svega za vreme imperatora Huanconga, promovisano je povlačenje velikih razmera, kada su koristile konopce dugačke i do 167 metara sa mnogo manjih konopaca pričvršćenih sa strane, i više od 500 ljudi na svakom kraju konopca.

Arheološka istraživanja su otkrila i da je povlačenje konopca bilo značajno popularno i u Indiji, u 12. veku.

U antičkoj Grčkoj ovaj sport se nazivao helkustinda (ἑλκυστίνδα), efelkustinda (ἐφελκυστίνδα) i dielkustinda (διελκυστίνδα), što dolazi od dielko (διέλκω), sa jednim od značenja ''Ja se provlačim''. Helkustinda i efelkustinda su bile kao obična verzija povlačenja konopca, dok dielkustinda nije imala  konopac, saznajemo iz spisa Julijusa Poluksa. Verovatno su se timovi držali za ruke kada su vukli, što je poveđavalo težinu zadatka, pošto su rukohvati teži za održavanje nego samo držanje konopca. Ove igre bile su jedne od najpopularnijih u Staroj Grčkoj, kao načini da se poveća fizička spremnost i snaga tela potrebna za nošenje punog oklopa u bici.

U Avganistanu, timovi su koristili drvene motke umesto kanapa. U Koreji, deca su se hvatala oko struka i formirala lanac.

Povlačenje konopca nije bio samo timski sport, već su postojale zemlje gde su se takmičili čovek na čoveka. Kod kanadskih Eskima idalje postoji Tug of War takmičenje koje se naziva “arsaaraq” gde protivnici sede na zemlji i vuku kratak konopac. Onaj koji povuče svog suparnika izvan njegove pozicije gde sedi, je pobednik.

Priče o šampionima povlačenja konopca koji dolaze iz Skandinavije i Nemačke javljaju se širom Zapadne Evrope oko 1000. godine nove ere, u predanjima o Vikinškim borcima koji su vukli životinjsku kožu iznad otvorene vatre kao test snage i istrajnosti i pripreme za bitke i pljačkanja.

Između 1500. godine i 1600. godine povlačenje konopca je popularizovano za vreme turnira u Francuskim dvorskim vrtovima i kasnije u Velikoj Britaniji.

Oksfordov rečnik engleskog jezika navodi se da je fraza 'tug of war' originalno značilo odlučujuće nadmetanje; prava muka ili metež; žestoko nadmetanje za prevlast. Tek od 19.veka koristi se kao termin za atletsko nadmetanje između dva tima koji vuku suprotne krajeve konopca.

Savremeni sport

Sport je bio deo Olimpijskih igara između 1900. i 1920. godine, ali nije obuhvaćen od tada. Deo je Svetskih igara. Međunarodna Tug of War Federacija (TWIF) organizuje svetska takmičenja za nacionalne timove na svake dve godine, kao i slična takmičenja za klubske timove.

Najstariji nacionalni Tug of War savez je Svenska Dragkamp Förbundet, odnosno Švedski savez, osnovan 1933. godine. Slede ga Velika Britanija i Holandija.

Prvo internacionalno takmičenje održano je na Baltičkim igrama 1964.godine u Švedskoj. Sledeće godine organizovano je i prvo Evropsko prvenstvo u Londonu. Od tada pa sve do 1975. godine, prvenstvo je održavano po redovnom rasporedu, kada su se zemlje van Evrope priključile, rezultirajući prvom Svetskom prvenstvu, održanom u Holandiji. Danas se Svetsko prvenstvo održava svake dve godine, a kontinentalna takmičenja u vremenskom periodu izmeću njih.